عکس هنرپیشه ها

عکس هنرپیشه ها

عکس هنرپیشه ها

  • پنل اعضا

  • آمار بازدید

    • کل (online):۳۳۱۹
    • اعضاء (online):۰
    • میهمان (online):۳۳۱۹
    • بازدید امروز::۳۵۰۳
    • بازدید دیروز::۶۰۷۶
    • بازدید کل::۴۷۵۷۴۶۳۶
  • نظرسنجی

    کرونا ساخت کجاست؟

  • تبلیغات

با عضویت در سایت، شما نیز می توانید مطالب جالب خود را برای ما ارسال نمایید، تا به نام خودتان در سایت نمایش داده شود.

جهت ارسال مطالب خود بایستی ،عضو سایت باشید.

سبد خرید

چند لحظه صبر كنيد ...

چند لحظه صبر كنيد ...
اين کالا به سبد خريد شما اضافه شد
اين کالا را قبلا به سبد خريد خود اضافه کرده ايد
کالا مورد نظر از سبد خريد شما حذف شد
{ STORE_ERROR }
حذف شود؟
  • کد رهگیری

08 آبان 1399 |

خوش آمديد!
خوش آمديد!

با عضویت در سایت، شما نیز می توانید مطالب جالب خود را برای ما ارسال نمایید، تا به نام خودتان در سایت نمایش داده شود.

جهت ارسال مطالب خود بایستی ،عضو سایت باشید.

دسته بندی

  • سوره مبارکه الصافات

  • سوره ۳۷: الصافات - جزء ۲۳
  • تعداد بازدید : ۲۲۶۹
    تاریخ نشر : 30 مرداد 1390

سوره مبارکه الصافات

سوره ۳۷: الصافات - جزء ۲۳
سوره مبارکه الصافات

به نام خداوند رحمتگر مهربان

 

بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمَنِ الرَّحِيمِ

سوگند به صف بستگان كه صفى [با شكوه] بسته‏اند (۱)

 

وَالصَّافَّاتِ صَفًّا ﴿۱﴾

و به زجركنندگان كه به سختى زجر مى‏كنند (۲)

 

فَالزَّاجِرَاتِ زَجْرًا ﴿۲﴾

و به تلاوت‏كنندگان [آيات الهى] (۳)

 

فَالتَّالِيَاتِ ذِكْرًا ﴿۳﴾

كه قطعا معبود شما يگانه است (۴)

 

إِنَّ إِلَهَكُمْ لَوَاحِدٌ ﴿۴﴾

پروردگار آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است و پروردگار خاورها (۵)

 

رَبُّ السَّمَاوَاتِ وَالْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا وَرَبُّ الْمَشَارِقِ ﴿۵﴾

ما آسمان اين دنيا را به زيور اختران آراستيم (۶)

 

إِنَّا زَيَّنَّا السَّمَاء الدُّنْيَا بِزِينَةٍ الْكَوَاكِبِ ﴿۶﴾

و [آن را] از هر شيطان سركشى نگاه داشتيم (۷)

 

وَحِفْظًا مِّن كُلِّ شَيْطَانٍ مَّارِدٍ ﴿۷﴾

[به طورى كه] نمى‏توانند به انبوه [فرشتگان] عال م بالا گوش فرا دهند و از هر سوى پرتاب مى‏شوند(۸)

 

لَا يَسَّمَّعُونَ إِلَى الْمَلَإِ الْأَعْلَى وَيُقْذَفُونَ مِن كُلِّ جَانِبٍ ﴿۸﴾

با شدت به دور رانده مى‏شوند و برايشان عذابى دايم است (۹)

 

دُحُورًا وَلَهُمْ عَذَابٌ وَاصِبٌ ﴿۹﴾

مگر كسى كه [از سخن بالاييان] يكباره استراق سمع كند كه شهابى شكافنده از پى او مى‏تازد (۱۰)

 

إِلَّا مَنْ خَطِفَ الْخَطْفَةَ فَأَتْبَعَهُ شِهَابٌ ثَاقِبٌ ﴿۱۰﴾

پس [از كافران] بپرس آيا ايشان [از نظر] آفرينش سخت‏ترند يا كسانى كه [در آسمانها] خلق كرديم ما آنان را از گلى چسبنده پديد آورديم (۱۱)

 

فَاسْتَفْتِهِمْ أَهُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَم مَّنْ خَلَقْنَا إِنَّا خَلَقْنَاهُم مِّن طِينٍ لَّازِبٍ ﴿۱۱﴾

بلكه عجب مى‏دارى و [آنها] ريشخند مى‏كنند (۱۲)

 

بَلْ عَجِبْتَ وَيَسْخَرُونَ ﴿۱۲﴾

و چون پند داده شوند عبرت نمى‏گيرند (۱۳)

 

وَإِذَا ذُكِّرُوا لَا يَذْكُرُونَ ﴿۱۳﴾

و چون آيتى ببينند به ريشخند مى‏پردازند (۱۴)

 

وَإِذَا رَأَوْا آيَةً يَسْتَسْخِرُونَ ﴿۱۴﴾

و مى‏گويند اين جز سحرى آشكار نيست (۱۵)

 

وَقَالُوا إِنْ هَذَا إِلَّا سِحْرٌ مُّبِينٌ ﴿۱۵﴾

آيا چون مرديم و خاك و استخوانهاى [خرد] گرديديم آيا راستى برانگيخته مى‏شويم (۱۶)

 

أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَبْعُوثُونَ ﴿۱۶﴾

و همين طور پدران اوليه ما (۱۷)

 

أَوَآبَاؤُنَا الْأَوَّلُونَ ﴿۱۷﴾

بگو آرى در حالى كه شما خواريد (۱۸)

 

قُلْ نَعَمْ وَأَنتُمْ دَاخِرُونَ ﴿۱۸﴾

و آن تنها يك فرياد است و بس و بناگاه آنان به تماشا خيزند (۱۹)

 

فَإِنَّمَا هِيَ زَجْرَةٌ وَاحِدَةٌ فَإِذَا هُمْ يَنظُرُونَ ﴿۱۹﴾

و مى‏گويند اى واى بر ما اين است روز جزا (۲۰)

 

وَقَالُوا يَا وَيْلَنَا هَذَا يَوْمُ الدِّينِ ﴿۲۰﴾

اين است همان روز داورى كه آن را تكذيب مى‏كرديد (۲۱)

 

هَذَا يَوْمُ الْفَصْلِ الَّذِي كُنتُمْ بِهِ تُكَذِّبُونَ ﴿۲۱﴾

كسانى را كه ستم كرده‏اند با همرديفانشان و آنچه غير از خدا مى‏پرستيده‏اند (۲۲)

 

احْشُرُوا الَّذِينَ ظَلَمُوا وَأَزْوَاجَهُمْ وَمَا كَانُوا يَعْبُدُونَ ﴿۲۲﴾

گرد آوريد و به سوى راه جهنم رهبرى‏شان كنيد (۲۳)

 

مِن دُونِ اللَّهِ فَاهْدُوهُمْ إِلَى صِرَاطِ الْجَحِيمِ ﴿۲۳﴾

و بازداشتشان نماييد كه آنها مسؤولند (۲۴)

 

وَقِفُوهُمْ إِنَّهُم مَّسْئُولُونَ ﴿۲۴﴾

شما را چه شده است كه همديگر را يارى نمى‏كنيد (۲۵)

 

مَا لَكُمْ لَا تَنَاصَرُونَ ﴿۲۵﴾

[نه] بلكه امروز آنان از در تسليم درآمدگانند (۲۶)

 

بَلْ هُمُ الْيَوْمَ مُسْتَسْلِمُونَ ﴿۲۶﴾

و بعضى روى به بعضى ديگر مى‏آورند [و] از يكديگر مى‏پرسند (۲۷)

 

وَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ ﴿۲۷﴾

[و] مى‏گويند شما [ظاهرا] از در راستى با ما درمى‏آمديد [و خود را حق به جانب مى‏نموديد] (۲۸)

 

قَالُوا إِنَّكُمْ كُنتُمْ تَأْتُونَنَا عَنِ الْيَمِينِ ﴿۲۸﴾

[متهمان] مى‏گويند [نه] بلكه با ايمان نبوديد (۲۹)

 

قَالُوا بَل لَّمْ تَكُونُوا مُؤْمِنِينَ ﴿۲۹﴾

و ما را بر شما هيچ تسلطى نبود بلكه خودتان سركش بوديد (۳۰)

 

وَمَا كَانَ لَنَا عَلَيْكُم مِّن سُلْطَانٍ بَلْ كُنتُمْ قَوْمًا طَاغِينَ ﴿۳۰﴾

پس فرمان پروردگارمان بر ما سزاوار آمد ما واقعا بايد [عذاب را] بچشيم (۳۱)

 

فَحَقَّ عَلَيْنَا قَوْلُ رَبِّنَا إِنَّا لَذَائِقُونَ ﴿۳۱﴾

و شما را گمراه كرديم زيرا خودمان گمراه بوديم (۳۲)

 

فَأَغْوَيْنَاكُمْ إِنَّا كُنَّا غَاوِينَ ﴿۳۲﴾

پس در حقيقت آنان در آن روز در عذاب شريك يكديگرند (۳۳)

 

فَإِنَّهُمْ يَوْمَئِذٍ فِي الْعَذَابِ مُشْتَرِكُونَ ﴿۳۳﴾

[آرى] ما با مجرمان چنين رفتار مى‏كنيم (۳۴)

 

إِنَّا كَذَلِكَ نَفْعَلُ بِالْمُجْرِمِينَ ﴿۳۴﴾

چرا كه آنان بودند كه وقتى به ايشان گفته مى‏شد خدايى جز خداى يگانه نيست تكبر مى‏ورزيدند (۳۵)

 

إِنَّهُمْ كَانُوا إِذَا قِيلَ لَهُمْ لَا إِلَهَ إِلَّا اللَّهُ يَسْتَكْبِرُونَ ﴿۳۵﴾

و مى‏گفتند آيا ما براى شاعرى ديوانه دست از خدايانمان برداريم (۳۶)

 

وَيَقُولُونَ أَئِنَّا لَتَارِكُوا آلِهَتِنَا لِشَاعِرٍ مَّجْنُونٍ ﴿۳۶﴾

ولى نه [او] حقيقت را آورده و فرستادگان را تصديق كرده است (۳۷)

 

بَلْ جَاء بِالْحَقِّ وَصَدَّقَ الْمُرْسَلِينَ ﴿۳۷﴾

در واقع شما عذاب پر درد را خواهيد چشيد (۳۸)

 

إِنَّكُمْ لَذَائِقُو الْعَذَابِ الْأَلِيمِ ﴿۳۸﴾

و جز آنچه مى‏كرديد جزا نمى‏يابيد (۳۹)

 

وَمَا تُجْزَوْنَ إِلَّا مَا كُنتُمْ تَعْمَلُونَ ﴿۳۹﴾

مگر بندگان پاكدل خدا (۴۰)

 

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿۴۰﴾

آنان روزى معين خواهند داشت (۴۱)

 

أُوْلَئِكَ لَهُمْ رِزْقٌ مَّعْلُومٌ ﴿۴۱﴾

[انواع] ميوه‏ها و آنان مورد احترام خواهند بود (۴۲)

 

فَوَاكِهُ وَهُم مُّكْرَمُونَ ﴿۴۲﴾

در باغهاى پر نعمت (۴۳)

 

فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ ﴿۴۳﴾

بر سريرها در برابر همديگر [مى‏نشينند] (۴۴)

 

عَلَى سُرُرٍ مُّتَقَابِلِينَ ﴿۴۴﴾

با جامى از باده ناب پيرامونشان به گردش درمى‏آيند (۴۵)

 

يُطَافُ عَلَيْهِم بِكَأْسٍ مِن مَّعِينٍ ﴿۴۵﴾

[باده‏اى] سخت‏سپيد كه نوشندگان را لذتى [خاص] مى‏دهد (۴۶)

 

بَيْضَاء لَذَّةٍ لِّلشَّارِبِينَ ﴿۴۶﴾

نه در آن فساد عقل است و نه ايشان از آن به بدمستى [و فرسودگى] مى‏افتند (۴۷)

 

لَا فِيهَا غَوْلٌ وَلَا هُمْ عَنْهَا يُنزَفُونَ ﴿۴۷﴾

و نزدشان [دلبرانى] فروهشته‏نگاه و فراخ‏ديده باشند (۴۸)

 

وَعِنْدَهُمْ قَاصِرَاتُ الطَّرْفِ عِينٌ ﴿۴۸﴾

[از شدت سپيدى] گويى تخم شتر مرغ [زير پ ر ]ند (۴۹)

 

كَأَنَّهُنَّ بَيْضٌ مَّكْنُونٌ ﴿۴۹﴾

پس برخى‏شان به برخى روى نموده و از همديگر پرس‏وجو مى‏كنند (۵۰)

 

فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَى بَعْضٍ يَتَسَاءلُونَ ﴿۵۰﴾

گوينده‏اى از آنان مى‏گويد راستى من [در دنيا] همنشينى داشتم (۵۱)

 

قَالَ قَائِلٌ مِّنْهُمْ إِنِّي كَانَ لِي قَرِينٌ ﴿۵۱﴾

[كه به من] مى‏گفت آيا واقعا تو از باوردارندگانى (۵۲)

 

يَقُولُ أَئِنَّكَ لَمِنْ الْمُصَدِّقِينَ ﴿۵۲﴾

آيا وقتى مرديم و خاك و [مشتى] استخوان شديم آيا واقعا جزا مى‏يابيم (۵۳)

 

أَئِذَا مِتْنَا وَكُنَّا تُرَابًا وَعِظَامًا أَئِنَّا لَمَدِينُونَ ﴿۵۳﴾

[مؤمن] مى‏پرسد آيا شما اطلاع داريد [كجاست] (۵۴)

 

قَالَ هَلْ أَنتُم مُّطَّلِعُونَ ﴿۵۴﴾

پس اطلاع حاصل مى‏كند و او را در ميان آتش مى‏بيند (۵۵)

 

فَاطَّلَعَ فَرَآهُ فِي سَوَاء الْجَحِيمِ ﴿۵۵﴾

[و] مى‏گويد به خدا سوگند چيزى نمانده بود كه تو مرا به هلاكت اندازى (۵۶)

 

قَالَ تَاللَّهِ إِنْ كِدتَّ لَتُرْدِينِ ﴿۵۶﴾

و اگر رحمت پروردگارم نبود هرآينه من [نيز] از احضارشدگان بودم (۵۷)

 

وَلَوْلَا نِعْمَةُ رَبِّي لَكُنتُ مِنَ الْمُحْضَرِينَ ﴿۵۷﴾

[و از روى شوق مى‏گويد] آيا ديگر روى مرگ نمى‏بينيم (۵۸)

 

أَفَمَا نَحْنُ بِمَيِّتِينَ ﴿۵۸﴾

جز همان مرگ نخستين خود و ما هرگز عذاب نخواهيم شد (۵۹)

 

إِلَّا مَوْتَتَنَا الْأُولَى وَمَا نَحْنُ بِمُعَذَّبِينَ ﴿۵۹﴾

راستى كه اين همان كاميابى بزرگ است (۶۰)

 

إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْفَوْزُ الْعَظِيمُ ﴿۶۰﴾

براى چنين [پاداشى] بايد كوشندگان بكوشند (۶۱)

 

لِمِثْلِ هَذَا فَلْيَعْمَلْ الْعَامِلُونَ ﴿۶۱﴾

آيا از نظر پذيرايى اين بهتر است‏يا درخت زقوم (۶۲)

 

أَذَلِكَ خَيْرٌ نُّزُلًا أَمْ شَجَرَةُ الزَّقُّومِ ﴿۶۲﴾

در حقيقت ما آن را براى ستمگران [مايه آزمايش و] عذابى گردانيديم (۶۳)

 

إِنَّا جَعَلْنَاهَا فِتْنَةً لِّلظَّالِمِينَ ﴿۶۳﴾

آن درختى است كه از قعر آتش سوزان مى‏رويد (۶۴)

 

إِنَّهَا شَجَرَةٌ تَخْرُجُ فِي أَصْلِ الْجَحِيمِ ﴿۶۴﴾

ميوه‏اش گويى چون كله‏هاى شياطين است (۶۵)

 

طَلْعُهَا كَأَنَّهُ رُؤُوسُ الشَّيَاطِينِ ﴿۶۵﴾

پس [دوزخيان] حتما از آن مى‏خورند و شكمها را از آن پر مى‏كنند (۶۶)

 

فَإِنَّهُمْ لَآكِلُونَ مِنْهَا فَمَالِؤُونَ مِنْهَا الْبُطُونَ ﴿۶۶﴾

سپس ايشان را بر سر آن آميغى از آب جوشان است (۶۷)

 

ثُمَّ إِنَّ لَهُمْ عَلَيْهَا لَشَوْبًا مِّنْ حَمِيمٍ ﴿۶۷﴾

آنگاه بازگشتشان بى‏گمان به سوى دوزخ است (۶۸)

 

ثُمَّ إِنَّ مَرْجِعَهُمْ لَإِلَى الْجَحِيمِ ﴿۶۸﴾

آنها پدران خود را گمراه يافتند (۶۹)

 

إِنَّهُمْ أَلْفَوْا آبَاءهُمْ ضَالِّينَ ﴿۶۹﴾

پس ايشان به دنبال آنها مى‏شتابند (۷۰)

 

فَهُمْ عَلَى آثَارِهِمْ يُهْرَعُونَ ﴿۷۰﴾

و قطعا پيش از آنها بيشتر پيشينيان به گمراهى افتادند (۷۱)

 

وَلَقَدْ ضَلَّ قَبْلَهُمْ أَكْثَرُ الْأَوَّلِينَ ﴿۷۱﴾

و حال آنكه مسلما در ميانشان هشداردهندگانى فرستاديم (۷۲)

 

وَلَقَدْ أَرْسَلْنَا فِيهِم مُّنذِرِينَ ﴿۷۲﴾

پس ببين فرجام هشدارداده‏شدگان چگونه بود (۷۳)

 

فَانظُرْ كَيْفَ كَانَ عَاقِبَةُ الْمُنذَرِينَ ﴿۷۳﴾

به استثناى بندگان پاكدل خدا (۷۴)

 

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿۷۴﴾

و نوح ما را ندا داد و چه نيك اجابت‏كننده بوديم (۷۵)

 

وَلَقَدْ نَادَانَا نُوحٌ فَلَنِعْمَ الْمُجِيبُونَ ﴿۷۵﴾

و او و كسانش را از اندوه بزرگ رهانيديم (۷۶)

 

وَنَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿۷۶﴾

و [تنها] نسل او را باقى گذاشتيم (۷۷)

 

وَجَعَلْنَا ذُرِّيَّتَهُ هُمْ الْبَاقِينَ ﴿۷۷﴾

و در ميان آيندگان [آوازه نيك] او را بر جاى گذاشتيم (۷۸)

 

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿۷۸﴾

درود بر نوح در ميان جهانيان (۷۹)

 

سَلَامٌ عَلَى نُوحٍ فِي الْعَالَمِينَ ﴿۷۹﴾

ما اين گونه نيكوكاران را پاداش مى‏دهيم (۸۰)

 

إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۸۰﴾

به راستى او از بندگان مؤمن ما بود (۸۱)

 

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۸۱﴾

سپس ديگران را غرق كرديم (۸۲)

 

ثُمَّ أَغْرَقْنَا الْآخَرِينَ ﴿۸۲﴾

و بى‏گمان ابراهيم از پيروان اوست (۸۳)

 

وَإِنَّ مِن شِيعَتِهِ لَإِبْرَاهِيمَ ﴿۸۳﴾

آنگاه كه با دلى پاك به [پيشگاه] پروردگارش آمد (۸۴)

 

إِذْ جَاء رَبَّهُ بِقَلْبٍ سَلِيمٍ ﴿۸۴﴾

چون به پدر[خوانده] و قوم خود گفت چه مى‏پرستيد (۸۵)

 

إِذْ قَالَ لِأَبِيهِ وَقَوْمِهِ مَاذَا تَعْبُدُونَ ﴿۸۵﴾

آيا غير از آنها به دروغ خدايانى [ديگر] مى‏خواهيد (۸۶)

 

أَئِفْكًا آلِهَةً دُونَ اللَّهِ تُرِيدُونَ ﴿۸۶﴾

پس گمانتان به پروردگار جهانها چيست (۸۷)

 

فَمَا ظَنُّكُم بِرَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۸۷﴾

پس نظرى به ستارگان افكند (۸۸)

 

فَنَظَرَ نَظْرَةً فِي النُّجُومِ ﴿۸۸﴾

و گفت من كسالت دارم (۸۹)

 

فَقَالَ إِنِّي سَقِيمٌ ﴿۸۹﴾

پس پشت‏كنان از او روى برتافتند (۹۰)

 

فَتَوَلَّوْا عَنْهُ مُدْبِرِينَ ﴿۹۰﴾

تا نهانى به سوى خدايانشان رفت و [به ريشخند] گفت آيا غذا نمى‏خوريد (۹۱)

 

فَرَاغَ إِلَى آلِهَتِهِمْ فَقَالَ أَلَا تَأْكُلُونَ ﴿۹۱﴾

شما را چه شده كه سخن نمى‏گوييد (۹۲)

 

مَا لَكُمْ لَا تَنطِقُونَ ﴿۹۲﴾

پس با دست راست بر سر آنها زدن گرفت (۹۳)

 

فَرَاغَ عَلَيْهِمْ ضَرْبًا بِالْيَمِينِ ﴿۹۳﴾

تا دوان دوان سوى او روى‏آور شدند (۹۴)

 

فَأَقْبَلُوا إِلَيْهِ يَزِفُّونَ ﴿۹۴﴾

[ابراهيم] گفت آيا آنچه را مى‏تراشيد مى‏پرستيد (۹۵)

 

قَالَ أَتَعْبُدُونَ مَا تَنْحِتُونَ ﴿۹۵﴾

با اينكه خدا شما و آنچه را كه برمى‏سازيد آفريده است (۹۶)

 

وَاللَّهُ خَلَقَكُمْ وَمَا تَعْمَلُونَ ﴿۹۶﴾

گفتند برايش [كوره]خانه‏اى بسازيد و در آتشش بيندازيد (۹۷)

 

قَالُوا ابْنُوا لَهُ بُنْيَانًا فَأَلْقُوهُ فِي الْجَحِيمِ ﴿۹۷﴾

پس خواستند به از نيرنگى زنند و[لى] ما آنان را پست گردانيديم (۹۸)

 

فَأَرَادُوا بِهِ كَيْدًا فَجَعَلْنَاهُمُ الْأَسْفَلِينَ ﴿۹۸﴾

و [ابراهيم] گفت من به سوى پروردگارم رهسپارم زودا كه مرا راه نمايد (۹۹)

 

وَقَالَ إِنِّي ذَاهِبٌ إِلَى رَبِّي سَيَهْدِينِ ﴿۹۹﴾

اى پروردگار من مرا [فرزندى] از شايستگان بخش (۱۰۰)

 

رَبِّ هَبْ لِي مِنَ الصَّالِحِينَ ﴿۱۰۰﴾

پس او را به پسرى بردبار مژده داديم (۱۰۱)

 

فَبَشَّرْنَاهُ بِغُلَامٍ حَلِيمٍ ﴿۱۰۱﴾

و وقتى با او به جايگاه سعى رسيد گفت اى پسرك من من در خواب [چنين] مى‏بينم كه تو را سر مى‏برم پس ببين چه به نظرت مى‏آيد گفت اى پدر من آنچه را مامورى بكن ان شاء الله مرا از شكيبايان خواهى يافت (۱۰۲)

 

فَلَمَّا بَلَغَ مَعَهُ السَّعْيَ قَالَ يَا بُنَيَّ إِنِّي أَرَى فِي الْمَنَامِ أَنِّي أَذْبَحُكَ فَانظُرْ مَاذَا تَرَى قَالَ يَا أَبَتِ افْعَلْ مَا تُؤْمَرُ سَتَجِدُنِي إِن شَاء اللَّهُ مِنَ الصَّابِرِينَ ﴿۱۰۲﴾

پس وقتى هر دو تن دردادند [و همديگر را بدرود گفتند] و [پسر] را به پيشانى بر خاك افكند (۱۰۳)

 

فَلَمَّا أَسْلَمَا وَتَلَّهُ لِلْجَبِينِ ﴿۱۰۳﴾

او را ندا داديم كه اى ابراهيم (۱۰۴)

 

وَنَادَيْنَاهُ أَنْ يَا إِبْرَاهِيمُ ﴿۱۰۴﴾

رؤيا[ى خود] را حقيقت بخشيدى ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‏دهيم (۱۰۵)

 

قَدْ صَدَّقْتَ الرُّؤْيَا إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۰۵﴾

راستى كه اين همان آزمايش آشكار بود (۱۰۶)

 

إِنَّ هَذَا لَهُوَ الْبَلَاء الْمُبِينُ ﴿۱۰۶﴾

و او را در ازاى قربانى بزرگى باز رهانيديم (۱۰۷)

 

وَفَدَيْنَاهُ بِذِبْحٍ عَظِيمٍ ﴿۱۰۷﴾

و در [ميان] آيندگان براى او [آوازه نيك] به جاى گذاشتيم (۱۰۸)

 

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿۱۰۸﴾

درود بر ابراهيم (۱۰۹)

 

سَلَامٌ عَلَى إِبْرَاهِيمَ ﴿۱۰۹﴾

نيكوكاران را چنين پاداش مى‏دهيم (۱۱۰)

 

كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۱۰﴾

در حقيقت او از بندگان با ايمان ما بود (۱۱۱)

 

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۱۱﴾

و او را به اسحاق كه پيامبرى از [جمله] شايستگان است مژده داديم (۱۱۲)

 

وَبَشَّرْنَاهُ بِإِسْحَاقَ نَبِيًّا مِّنَ الصَّالِحِينَ ﴿۱۱۲﴾

و به او و به اسحاق بركت داديم و از نسل آن دو برخى نيكوكار و [برخى] آشكارا به خود ستمكار بودند(۱۱۳)

 

وَبَارَكْنَا عَلَيْهِ وَعَلَى إِسْحَاقَ وَمِن ذُرِّيَّتِهِمَا مُحْسِنٌ وَظَالِمٌ لِّنَفْسِهِ مُبِينٌ ﴿۱۱۳﴾

و در حقيقت بر موسى و هارون منت نهاديم (۱۱۴)

 

وَلَقَدْ مَنَنَّا عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ ﴿۱۱۴﴾

و آن دو و قومشان را از اندوه بزرگ رهانيديم (۱۱۵)

 

وَنَجَّيْنَاهُمَا وَقَوْمَهُمَا مِنَ الْكَرْبِ الْعَظِيمِ ﴿۱۱۵﴾

و آنان را يارى داديم تا ايشان غالب آمدند (۱۱۶)

 

وَنَصَرْنَاهُمْ فَكَانُوا هُمُ الْغَالِبِينَ ﴿۱۱۶﴾

و آن دو را كتاب روشن داديم (۱۱۷)

 

وَآتَيْنَاهُمَا الْكِتَابَ الْمُسْتَبِينَ ﴿۱۱۷﴾

و هر دو را به راه راست هدايت كرديم (۱۱۸)

 

وَهَدَيْنَاهُمَا الصِّرَاطَ الْمُسْتَقِيمَ ﴿۱۱۸﴾

و براى آن دو در [ميان] آيندگان [نام نيك] به جاى گذاشتيم (۱۱۹)

 

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِمَا فِي الْآخِرِينَ ﴿۱۱۹﴾

درود بر موسى و هارون (۱۲۰)

 

سَلَامٌ عَلَى مُوسَى وَهَارُونَ ﴿۱۲۰﴾

ما نيكوكاران را چنين پاداش مى‏دهيم (۱۲۱)

 

إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۲۱﴾

زيرا آن دو از بندگان با ايمان ما بودند (۱۲۲)

 

إِنَّهُمَا مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۲۲﴾

و به راستى الياس از فرستادگان [ما] بود (۱۲۳)

 

وَإِنَّ إِلْيَاسَ لَمِنْ الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۲۳﴾

چون به قوم خود گفت آيا پروا نمى‏داريد (۱۲۴)

 

إِذْ قَالَ لِقَوْمِهِ أَلَا تَتَّقُونَ ﴿۱۲۴﴾

آيا بعل را مى‏پرستيد و بهترين آفرينندگان را وامى‏گذاريد (۱۲۵)

 

أَتَدْعُونَ بَعْلًا وَتَذَرُونَ أَحْسَنَ الْخَالِقِينَ ﴿۱۲۵﴾

[يعنى] خدا را كه پروردگار شما و پروردگار پدران پيشين شماست (۱۲۶)

 

اللَّهَ رَبَّكُمْ وَرَبَّ آبَائِكُمُ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۲۶﴾

پس او را دروغگو شمردند و قطعا آنها [در آتش] احضار خواهند شد (۱۲۷)

 

فَكَذَّبُوهُ فَإِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿۱۲۷﴾

مگر بندگان پاكدين خدا (۱۲۸)

 

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿۱۲۸﴾

و براى او در [ميان] آيندگان [آوازه نيك] به جاى گذاشتيم (۱۲۹)

 

وَتَرَكْنَا عَلَيْهِ فِي الْآخِرِينَ ﴿۱۲۹﴾

درود بر پيروان الياس (۱۳۰)

 

سَلَامٌ عَلَى إِلْ يَاسِينَ ﴿۱۳۰﴾

ما نيكوكاران را اين گونه پاداش مى‏دهيم (۱۳۱)

 

إِنَّا كَذَلِكَ نَجْزِي الْمُحْسِنِينَ ﴿۱۳۱﴾

زيرا او از بندگان با ايمان ما بود (۱۳۲)

 

إِنَّهُ مِنْ عِبَادِنَا الْمُؤْمِنِينَ ﴿۱۳۲﴾

و در حقيقت لوط از زمره فرستادگان بود (۱۳۳)

 

وَإِنَّ لُوطًا لَّمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۳۳﴾

آنگاه كه او و همه كسانش را رهانيديم (۱۳۴)

 

إِذْ نَجَّيْنَاهُ وَأَهْلَهُ أَجْمَعِينَ ﴿۱۳۴﴾

جز پيرزنى كه در ميان باقى‏ماندگان [و خاكسترشدگان] بود (۱۳۵)

 

إِلَّا عَجُوزًا فِي الْغَابِرِينَ ﴿۱۳۵﴾

سپس ديگران را هلاك كرديم (۱۳۶)

 

ثُمَّ دَمَّرْنَا الْآخَرِينَ ﴿۱۳۶﴾

و در حقيقت‏شما بر آنان صبحگاهان (۱۳۷)

 

وَإِنَّكُمْ لَتَمُرُّونَ عَلَيْهِم مُّصْبِحِينَ ﴿۱۳۷﴾

و شامگاهان مى‏گذريد آيا به فكر فرو نمى‏رويد (۱۳۸)

 

وَبِاللَّيْلِ أَفَلَا تَعْقِلُونَ ﴿۱۳۸﴾

و در حقيقت‏يونس از زمره فرستادگان بود (۱۳۹)

 

وَإِنَّ يُونُسَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۳۹﴾

آنگاه كه به سوى كشتى پر بگريخت (۱۴۰)

 

إِذْ أَبَقَ إِلَى الْفُلْكِ الْمَشْحُونِ ﴿۱۴۰﴾

پس [سرنشينان] با هم قرعه انداختند و [يونس] از باختگان شد (۱۴۱)

 

فَسَاهَمَ فَكَانَ مِنْ الْمُدْحَضِينَ ﴿۱۴۱﴾

[او را به دريا افكندند] و عنبرماهى او را بلعيد در حالى كه او نكوهشگر خويش بود (۱۴۲)

 

فَالْتَقَمَهُ الْحُوتُ وَهُوَ مُلِيمٌ ﴿۱۴۲﴾

و اگر او از زمره تسبيح‏كنندگان نبود (۱۴۳)

 

فَلَوْلَا أَنَّهُ كَانَ مِنْ الْمُسَبِّحِينَ ﴿۱۴۳﴾

قطعا تا روزى كه برانگيخته مى‏شوند در شكم آن [ماهى] مى‏ماند (۱۴۴)

 

لَلَبِثَ فِي بَطْنِهِ إِلَى يَوْمِ يُبْعَثُونَ ﴿۱۴۴﴾

پس او را در حالى كه ناخوش بود به زمين خشكى افكنديم (۱۴۵)

 

فَنَبَذْنَاهُ بِالْعَرَاء وَهُوَ سَقِيمٌ ﴿۱۴۵﴾

و بر بالاى [سر] او درختى از [نوع] كدوبن رويانيديم (۱۴۶)

 

وَأَنبَتْنَا عَلَيْهِ شَجَرَةً مِّن يَقْطِينٍ ﴿۱۴۶﴾

و او را به سوى يكصدهزار [نفر از ساكنان نينوا] يا بيشتر روانه كرديم (۱۴۷)

 

وَأَرْسَلْنَاهُ إِلَى مِئَةِ أَلْفٍ أَوْ يَزِيدُونَ ﴿۱۴۷﴾

پس ايمان آوردند و تا چندى برخوردارشان كرديم (۱۴۸)

 

فَآمَنُوا فَمَتَّعْنَاهُمْ إِلَى حِينٍ ﴿۱۴۸﴾

پس از مشركان جويا شو آيا پروردگارت را دختران و آنان را پسران است (۱۴۹)

 

فَاسْتَفْتِهِمْ أَلِرَبِّكَ الْبَنَاتُ وَلَهُمُ الْبَنُونَ ﴿۱۴۹﴾

يا فرشتگان را مادينه آفريديم و آنان شاهد بودند (۱۵۰)

 

أَمْ خَلَقْنَا الْمَلَائِكَةَ إِنَاثًا وَهُمْ شَاهِدُونَ ﴿۱۵۰﴾

هش‏دار كه اينان از دروغ پردازى خود قطعا خواهند گفت (۱۵۱)

 

أَلَا إِنَّهُم مِّنْ إِفْكِهِمْ لَيَقُولُونَ ﴿۱۵۱﴾

خدا فرزند آورده در حالى كه آنها قطعا دروغگويانند (۱۵۲)

 

وَلَدَ اللَّهُ وَإِنَّهُمْ لَكَاذِبُونَ ﴿۱۵۲﴾

آيا [خدا] دختران را بر پسران برگزيده است (۱۵۳)

 

أَصْطَفَى الْبَنَاتِ عَلَى الْبَنِينَ ﴿۱۵۳﴾

شما را چه شده چگونه داورى مى‏كنيد (۱۵۴)

 

مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿۱۵۴﴾

آيا سر پند گرفتن نداريد (۱۵۵)

 

أَفَلَا تَذَكَّرُونَ ﴿۱۵۵﴾

يا دليلى آشكار [در دست] داريد (۱۵۶)

 

أَمْ لَكُمْ سُلْطَانٌ مُّبِينٌ ﴿۱۵۶﴾

پس اگر راست مى‏گوييد كتابتان را بياوريد (۱۵۷)

 

فَأْتُوا بِكِتَابِكُمْ إِن كُنتُمْ صَادِقِينَ ﴿۱۵۷﴾

و ميان خدا و جن‏ها پيوندى انگاشتند و حال آنكه جنيان نيك دانسته‏اند كه [براى حساب پس‏دادن] خودشان احضار خواهند شد (۱۵۸)

 

وَجَعَلُوا بَيْنَهُ وَبَيْنَ الْجِنَّةِ نَسَبًا وَلَقَدْ عَلِمَتِ الْجِنَّةُ إِنَّهُمْ لَمُحْضَرُونَ ﴿۱۵۸﴾

خدا منزه است از آنچه در وصف مى‏آورند (۱۵۹)

 

سُبْحَانَ اللَّهِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿۱۵۹﴾

به استثناى بندگان پاكدل خدا (۱۶۰)

 

إِلَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿۱۶۰﴾

در حقيقت‏شما و آنچه [كه شما آن را] مى‏پرستيد (۱۶۱)

 

فَإِنَّكُمْ وَمَا تَعْبُدُونَ ﴿۱۶۱﴾

بر ضد او گمراه‏گر نيستيد (۱۶۲)

 

مَا أَنتُمْ عَلَيْهِ بِفَاتِنِينَ ﴿۱۶۲﴾

مگر كسى را كه به دوزخ رفتنى است (۱۶۳)

 

إِلَّا مَنْ هُوَ صَالِ الْجَحِيمِ ﴿۱۶۳﴾

و هيچ يك از ما [فرشتگان] نيست مگر [اينكه] براى او [مقام و] مرتبه‏اى معين است (۱۶۴)

 

وَمَا مِنَّا إِلَّا لَهُ مَقَامٌ مَّعْلُومٌ ﴿۱۶۴﴾

و در حقيقت ماييم كه [براى انجام فرمان خدا] صف بسته‏ايم (۱۶۵)

 

وَإِنَّا لَنَحْنُ الصَّافُّونَ ﴿۱۶۵﴾

و ماييم كه خود تسبيح‏گويانيم (۱۶۶)

 

وَإِنَّا لَنَحْنُ الْمُسَبِّحُونَ ﴿۱۶۶﴾

و [مشركان] به تاكيد مى‏گفتند (۱۶۷)

 

وَإِنْ كَانُوا لَيَقُولُونَ ﴿۱۶۷﴾

اگر پند [نامه‏ا]ى از پيشينيان نزد ما بود (۱۶۸)

 

لَوْ أَنَّ عِندَنَا ذِكْرًا مِّنْ الْأَوَّلِينَ ﴿۱۶۸﴾

قطعا از بندگان خالص خدا مى‏شديم (۱۶۹)

 

لَكُنَّا عِبَادَ اللَّهِ الْمُخْلَصِينَ ﴿۱۶۹﴾

ولى [وقتى قرآن آمد] به آن كافر شدند و زودا كه بدانند (۱۷۰)

 

فَكَفَرُوا بِهِ فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ ﴿۱۷۰﴾

و قطعا فرمان ما در باره بندگان فرستاده ما از پيش [چنين] رفته است (۱۷۱)

 

وَلَقَدْ سَبَقَتْ كَلِمَتُنَا لِعِبَادِنَا الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۷۱﴾

كه آنان [بر دشمنان خودشان] حتما پيروز خواهند شد (۱۷۲)

 

إِنَّهُمْ لَهُمُ الْمَنصُورُونَ ﴿۱۷۲﴾

و سپاه ما هرآينه غالب‏آيندگانند (۱۷۳)

 

وَإِنَّ جُندَنَا لَهُمُ الْغَالِبُونَ ﴿۱۷۳﴾

پس تا مدتى [معين] از آنان روى برتاب (۱۷۴)

 

فَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ ﴿۱۷۴﴾

و آنان را بنگر كه خواهند ديد (۱۷۵)

 

وَأَبْصِرْهُمْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿۱۷۵﴾

آيا عذاب ما را شتابزده خواستارند (۱۷۶)

 

أَفَبِعَذَابِنَا يَسْتَعْجِلُونَ ﴿۱۷۶﴾

[پس هشدارداده‏شدگان را] آنگاه كه عذاب به خانه آنان فرود آيد چه بد صبحگاهى است (۱۷۷)

 

فَإِذَا نَزَلَ بِسَاحَتِهِمْ فَسَاء صَبَاحُ الْمُنذَرِينَ ﴿۱۷۷﴾

و از ايشان تا مدتى [معين] روى برتاب (۱۷۸)

 

وَتَوَلَّ عَنْهُمْ حَتَّى حِينٍ ﴿۱۷۸﴾

و بنگر كه خواهند ديد (۱۷۹)

 

وَأَبْصِرْ فَسَوْفَ يُبْصِرُونَ ﴿۱۷۹﴾

منزه است پروردگار تو پروردگار شكوهمند از آنچه وصف مى‏كنند (۱۸۰)

 

سُبْحَانَ رَبِّكَ رَبِّ الْعِزَّةِ عَمَّا يَصِفُونَ ﴿۱۸۰﴾

و درود بر فرستادگان (۱۸۱)

 

وَسَلَامٌ عَلَى الْمُرْسَلِينَ ﴿۱۸۱﴾

و ستايش ويژه خدا پروردگار جهانهاست (۱۸۲)

 

وَالْحَمْدُ لِلَّهِ رَبِّ الْعَالَمِينَ ﴿۱۸۲﴾





حاصل جمع را بنویسید : به اضافه






*حاصل جمع را بنویسید : به اضافه



تعداد بازدید : ۲۲۶۹
تاریخ نشر : 30 مرداد 1390

دسته بندی

مطالب

گالری

دانلود

اخبار

فیلم

123
Bootstrap Slider

Copyrightes 2014 By RVKP CO. All Rightes Reserved